miércoles, mayo 03, 2006

Tabú

Afortunadamente no somos asesinados día a día a monos del poder por expresar una idea contraria al él. Primero tuvimos prohibido pensar y tener ideas propias. Después, el poder nos hizo creer que podíamos pensar lo que quisiésemos y como recompensa por tantos años de represión de la evolución nos dio televisión, Internet, alcohol, tabaco, nos saturó de información y nos dio una nueva manera de diversión, nos hizo creer que ya no había nada que temer y que teníamos todos los medios para saber y aprender de todo, realmente nuestros son todos estos manjares, pero como pasa con todo lo abundante acaba por no causar el bombazo del saber: Puedo aprender…pero no me apetece, puedo pensar…pero para qué pensar si vivo en el paraíso?

Quiero pensar, sé pensar y pienso pero soy menor de edad y mis padres vivieron con Franco y son estos los que no me dejan pensar. Me obligan a asistir a misa, a pensar que la democracia es una maravilla, y a asistir a un colegio privado. En consecuencia han conseguido a una niña que tiene miedo de decir abiertamente que los políticos se rascan las pelotas, una niña que no sabe luchar por lo que realmente cree, una niña que tiene miedo a decir la palabra SEXO porque es pecado, una niña que no puede ver más allá de donde están los límites del poder más autoritario de todos: el miedo a una nueva época de dictadura.

Franco ha muerto, los ideales sobrevivieron, sobrevivir no es VIVIR, es conseguir respirar debajo de la suela del zapato de la mayoría, y por desgracia siguen sobreviviendo, solo se les ve parte de la cabeza. Mientras exista el miedo seguirá existiendo un pie encima nuestro.

5 comentarios:

Pobretolo dijo...

Pois se a miña veciña escribe asi, terei q ir pedir sucre de cando en vez...
Para vencer ó inimigo hai q coñecelo. aprende, observa como empuñan as súas armas e saberas q escudo usar. Lembra, ollo por ollo...

Por certo, e falando disto, escoita Fue mi abuelo, de Benito Kamelas

Pobretolo dijo...

Por certo, e por curiosidade tamén, se non é Vigo, onde é?

Bicos dende a Terra de Trasancos,
Un lugar alén dos homes, alén da paz...

Donnie dijo...

recomendacion de pobreloko la de venir aki. Benditas esas casualidades en las que nos encontramos con algo que realemnte merece la pena...
La playa me recuerda a una que hay cerca de Lira...muy bonita...
Saludos!

Ruinas y Deseos dijo...

Si me visualizo mi vida anterior, "tan perfecta" en la que todo era tan patéticamente ordenado. Casi me dá asco.
Prefiero ser como soy ahora, incorrecta, viscerál y apasionada. (todo ello quedó guardado en una caja durante 20 años).
Nunca dejé de pensar... pero acaté las normas. Hasta que un día me levanté sabiendo que esa persona no era yo, que tan solo tenia mi cara y mi pelo. Y que su "vida" no era la vida que deseaba vivir. Entonces comencé mi propia revolución. Y ahora soy la que siempre estuvo ahí.

Mi niña, tu mente es un jardín abonado, no permitas que te cerquen con espinos.

Con todo mi cariño.

Anónimo dijo...

jaja wolas xica!! q bien esta vez no soy la 1º y unioca en postear xDD
Q razón tienes...s verdad y triste que tantos años luchando x esta "libertad" y cuando la tenemos nos dejamos hacer como marionetas,nos dejamos manejar y hacemos caso omiso de nuestros derechos...y lo q es peor nos avergonzamos de usarlos o de pensar..yo no puedo discutir cn mi madre sobre politica xq realmente me hace sentir mal xq me llama radical o q no se nada o q lo q digo es de lokos..y esto me lo dijo despues de q le leyera el coment q te deje en "V DE VENDETA" osea q fijate..si le llego a decir todo lo q pienso me ponen un bozal..yo creo q aunq no lo admita,tiene miedo miedo supongo a q sea una terrorista xD debe de pensar q es lo q a mi me va xq ademas de criticarme no me deja que le explique que la anarkia y eso no busca el caos..nono ella se qda cn su diccionario y punto.
bikos!

keep on writting